| Een Kind is een geschenk,geen keuze...
|
| © Van Fertility do Talk! |
Beste allemaal,
ik vind het helemaal niet erg als je een persoonlijk gedicht of plaatjes van mij elders plaatst,het is wel eens zo vriendelijk om er even toestemming voor te vragen en de bron te vermelden...
Alvast bedankt,Jole Fertility do Talk!
|
| februari 2010 | | ma | di | wo | do | vr | za | zo |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |  Kalender |
|
| Fertility do Talk Chatbox! |
|
| Afscheidsbrief |
Aan mijn engeltje(s)...
In mijn buik...
Heel diep in mijn buikje...
Daar heb jij even geleefd,
net zoals bij je broers en zussen voelde ik dat je er was,
dat het mis zou gaan,dat wist ik naderhand pas...
Ik heb je gekoesterd ieder moment weer;
toch mocht het niet je helpen,je bent er nu niet meer...
Ik zou je willen voelen groeien en stampen in mijn buik,
naar je geboorte uitkijken...
En zien op wie je zo lijken...
Ik zou je handjes en vingertjes willen tellen...
Maar 't zal niet helpen en dat pijnlijk gevoel blijft me kwellen...
'k Ik zou je liefde en warmte willen geven...
Als jij enkel en alleen de kracht en de kans kreeg om verder te leven...
Dag klein mensje wat ooit in mij heeft geleefd...
Ik heb ons korte moment samen intens beleefd
Mama x
|
| Sponsor |
of wil je een steunend lid zijn?
Dank bij voorbaat...
|
| Reclameblokje | Wil jij je reclameblokje hier?
Had je graag meer informatie over de mogelijkheden en voorwaarden?
Neem dan contact op met de forumheerder! |
| | NIEUW OP HET FORUM |
Als gast op ons forum? Wil je meeschrijven op ons forum? Dat kan,je moet je enkel even registreren! Mocht je op de een of andere manier problemen ondervinden met het registreren,dan kan je steeds even contact opnemen met het forumbeheer of een reactie achterlaten in ons Ons Gastenboek!Wij nemen dan zo snel mogelijk contact met u op! Nieuw vanaf 4 januari 2010, het fibroforum is vanaf nu afgeschermd,wil je meelezen dat kan, meld je dan aan bij BELANGRIJK NIEUWS!!! Het eerste Fertility do Talk Newspapertje is een feit! Neem dan hier even een kijkje! Opnieuw Chatavonden op Fertility do Talk! Opnieuw zullen er begeleide chatavonden doorgaan op Fertility do Talk! De éne week is dat op maandagavond,de volgende week is dat de dinsdagavond,voor de juiste data verwijs ik jullie graag naar onze Onze kalender... Hopelijk mogen we jullie opnieuw begroeten in onze chatbox! Belangrijke data! Plaats belangrijke data in onze Kalender,dan kunnen we het allemaal makkelijker onthouden,of maak een onderschrift met de datum van je volgende stap! Lees even HIER hoe je een kalendergebeurtenis juist ingeeft! |
| Door de ogen van een man... |
Column.
Vandaag heb ik een dag verlof genomen. Niet om een uitstapje te maken of even uit te rusten, neen, vandaag vullen we een potje.
Aangezien de afstand tot het ziekenhuis meer dan één uur rijden is, zullen we ons spermastaal, jaja daar gaat het over, ter plaatse ‘produceren’ en afleveren.
Eerst weer aanmelden aan de ‘receptie’ en dan naar de fertiliteitsafdeling alwaar de behulpzame administratieve medewerkster me te woord staat: ‘hebt ge uw potteke bij?’, vervolgens: ‘hier is het kamertje, doe gerust de deur op slot en achteraf uw staal deponeren hier om de hoek bij het labo’.
Een kamertje dat de kruising lijkt tussen een penitentiaire cel en een opbergruimte staat volledig ter mijner beschikking. Er is zelfs aangepaste lectuur. Hoewel, … welke man geraakt er in godsnaam opgewonden van de P-magazine en een stripalbum van rode oortjes’.
Maar ja, we zijn hier dan ook niet voor ons plezier.
Op minder dan een half uur na het inrijden van de parking zijn we alweer buiten en zitten we alweer in de auto op weg naar huis. Als nu ook mijn vrouw nog haar eerste tests kan laten doen weten we weer wat meer.
Twee weken later
Na 52 dagen (iets langer dan een reguliere cyclus) krijgt mijn vrouwtje haar maandstonden en moet ze dus het ziekenhuis contacteren voor een bloedafname. Dat is de eerste test waaraan zij moet onderworpen worden. Waarschijnlijk de eerste van velen, vrezen we.
Voorafgaand heeft ze zich al wat zorgen gemaakt aangezien het toch niet altijd zo makkelijk is om in een verantwoordelijke job zo maar onmiddellijk de tijd te vinden om naar het ziekenhuis te rijden (je bent dan ook als snel 3 uur onderweg). We zijn er echter al lang over uit dat dit absolute prioriteit heeft op alle andere zaken.
Totale anticlimax wanneer ze het ziekenhuis contacteert. De prof is naar een congres, maar mevrouw, geen probleem hoor, kom gewoon volgende keer eens terug langs.
Op die manier staan we weer vlotjes twee maand achteruit, niet dat het plotsklaps dringend is, maar iedereen (!!) begrijpt toch dat dit niet leuk is. Dan stel je je de vraag: is er daar maar één gekwalificeerde arts?, wat als die morgen doodvalt na een hartstilstand, alle patiënten dan naar een andere instelling?
Nu maar hopen dat er binnen 50 ,dagen weer geen congres doorgaat, anders kunnen we wel bezig blijven.
© Blauwbloes
|
| Door de ogen van een vrouw... |
Column Hallo iedereen!
Een dikke maand is er al voorbij gegaan sinds mijn laatste nootje op de site. Ondertussen is de jaarwisseling al enkele weken geleden, maar toch hou ik me eraan iedereen een grensverleggend, hoopvol en droomuitkomend 2010 te wensen.
Hoe zat het nu weer? Op 01 Dec heb ik een tweede kunstmatige inseminatie gehad. Vanaf 15 Dec begon het spelletje bloedprikje … Elke week mocht ik meerdere keren naar het ziekenhuis om mijn bloedwaarden te laten nakijken. Tijd gaat zo traag vooruit wanneer je naar iets verlangd… Mijn bloedwaarden stegen van 6 naar 21, naar 36, zelfs naar 70… maar na 3 weken raadde de monotoring me toch aan om te stoppen met de utrogestan… er was ‘iets’ misgelopen…
Ondertussen braken de feestdagen aan… ik vond het heel moeilijk om te lachen en vrolijk te zijn terwijl ik eerlijk gezegd veel liever thuis was gebleven en me had afgesloten van de wereld…
De verpleegsters van het UZ Jette verklaarden wat er was gebeurd: er was een bevruchting gebeurd, er was een innesteling, alleen is het na 3 weken afgestorven. En met die uitleg die constant door mijn hoofd spookte, was het onmogelijk te genieten van mijn familiedagen, al deed ik zo mijn best om het buiten te sluiten…
Iedereen probeert me op te monteren, want het was toch al veel beter dan de eerste poging… er was innesteling… pfffft… Tja… ergens hebben ze wel gelijk hé, maar langs de andere kant voel ik me gewoon een dikke mislukkeling, want wat heb ik misdaan om dat klein embryootje af te stoten???
Ik heb helemaal geen zin meer in de eindeloze testen en langs de andere kant, is het voor mij de enige manier om toch zo’n klein wondertje in mijn armen te kunnen sluiten…
Nu is het terug afwachten, tot mijn waarden onder 5 zakken, tot mijn volgende cyclus start… en dan zullen we starten met onze 3e (en voorlopig dan ook laatste) IUI…
En had ik het al gezegd? Time flies! But only when you’re having fun… Meeko
 © Meeko
|
| Columnist! |
Nog steeds zijn we op zoek naar een columnist!
Zit jij lekker in de pen en wil jij ons je verhaal vertellen,
neem dan even contact op met het forumbeheer!
|
| |
Zoals het klokje hier tikt,
tikt het nergens!
Tijd is iets zoals het weer,
wie geen tijd heeft,
leeft niet meer...
|
| Tijd heelt geen wonden.
Tijd leert je leven met verdriet.
En wachten...
zeer geduldig...
tot je weer schoonheid ziet.
En tot de tederste herinneringen
zo diep vertakt zijn in je ziel
dat ze de zere plekken kunnen overgroeien."
(Kris Gelaude)
|
|
Niets verdwijnt voorgoed
als men
de herinnering koestert...
|
| Wie zijn er online? | Er zijn in totaal 9 gebruikers online :: 3 Geregisteerd, 0 verborgen en 6 gasten Jole (ADMIN), mandy, mary-annHet hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 24. Dit aantal is bereikt op wo dec 02, 2009 5:03 pm. |
| Wie in 't kind het wonder niet ziet, die snapt het hele liedje niet...
Toon Hermans
|
| Alleen maar zwanger zijn... |
Een droom...
Op een dag wist ik het weer,
wou nog moeder worden,nog voor een keer...
Ventje wou er eerst niets van weten,
maar heb er niet te hard voor moeten zweten...
Ondertussen zijn we 1 jaar verder en heel wat pijn...
Iedere keer die teleurstelling,ik wil toch alleen maar zwanger zijn...
Ik ben boos en zit vol verdriet...
Wat we ook doen het lukt maar niet...
De angst voor het niet lukken is zo groot,
is deze angst zo groot als die van de dood?
Het voelt in ieder geval verschrikkelijk aan
net alsof je maar zit te staren,dagenlang door het raam...
Het is een leegte die niet te vullen is,
een verschrikkelijk groot gemis...
We zullen nog langer moeten wachten
en opnieuw onze kansen bij de medici trachten...
Zo alles uit handen geven,
daar had ik nooit aan gedacht,nooit van mijn hele leven...
Maar hopen op een wonder zullen we altijd blijven doen,
we zouden er de hemel en aarde voor verzetten,
tot we weer een stoeltje aan tafel mogen bijzetten
Jole x
|
| Statistieken | We hebben 230 geregistreerde gebruikers
De nieuwste gebruiker is de lange
Alle gebruikers hebben in totaal 16316 berichten geplaatst in 1679 onderwerpen
|
| Als je verdrietig bent
kijk dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je huilt
om wat je vreugde heeft gebracht....
|
| Laat hier je berichtje na! |
|
| Forumlinkjes | Een plekje voor forum's met een boodschap,inhoud...
|
|
